Przemowa Pani Dyrektor mgr. Małgorzaty Jałkiewicz Hoffmann:
Dariusz Bomanowski przez ponad dwie dekady był jednym z filarów naszej szkolnej społeczności. Nauczyciel, wykładowca, mentor, przyjaciel. Człowiek o niezwykłej erudycji i jeszcze większej pokorze. Każda jego lekcja była podróżą — nie tylko w przeszłość, ale i w głąb ludzkiej natury. Uczył nas, że historia to nie tylko daty i wydarzenia, ale przede wszystkim ludzie i ich wybory.
Dziś salę, w której tak często rozbrzmiewał jego głos, w której dzielił się swoją wiedzą i pasją, nazywamy jego imieniem. To miejsce było jego dumą — urządzone z dbałością o każdy detal, pełne symboli przeszłości, które ożywały, gdy opowiadał o nich z charakterystycznym błyskiem w oku.
Od dziś ta sala stanie się nie tylko przestrzenią nauki, ale i pamięci — miejscem, które będzie przypominać kolejnym pokoleniom uczniów, kim był Dariusz Bomanowski i jakie wartości pozostawił po sobie.
Niech ta tabliczka na drzwiach nie będzie tylko znakiem, lecz świadectwem wdzięczności — za jego pracę, za troskę o młodych ludzi, za ogromne serce, jakie wkładał w każdy dzień spędzony wśród nas.
Wierzymy, że Pan Dariusz, gdziekolwiek teraz jest, patrzy na nas z uśmiechem. A ta sala, jego sala, wciąż będzie miejscem, gdzie historia żyje — tak jak żyje pamięć o nim w naszych sercach.
Dziękujemy Ci, Panie Dariuszu, za wszystko, czego nas nauczyłeś!
Twoje imię pozostanie z nami – nie tylko na tej tabliczce, ale w historii naszej szkoły i w pamięci tych, którzy mieli szczęście Cię spotkać.
